In mijn zoektocht naar lectuur over de strijd tegen Candida stuitte ik op het volgende boek:"Stop Candida met het Bloedgroep dieet". Mijn interesse was meteen gewekt, temeer omdat ik mijn zus ook al had gehoord over het bloedgroep dieet. De auteur, Carel Hoffman (arts) legt uit waarom mensen met verschillende bloedgroepen bepaalde voedingsmiddelen al dan niet beter of slechter kunnen verdragen. De ontwikkelaar van het dieet is echter dr. D'Adamo. Er zijn vier verschillende bloedgroepen: A, B, AB, en O. Adamo beweert dat bij het ontstaan van de mensheid niet alle bloedgroepen tegelijk aanwezig waren. Bloedgroep O is de oudste bloedgroep en hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit Afrika. Bloedgroep A is van de agrariër, die vegetarisch leeft. Bloedgroep B hoorde bij de nomade met de meest gevarieerde voedselkeuze en als laatste bloedgroep AB die pas later is ontstaan. Het is een mengvorm van A en B. Hij legt daarna ook nog uit wat de verschillen zijn in samenstelling van de verschillende typen bloed en wat dat voor effect heeft op je spijsvertering e.d. Op zich is het natuurlijk een interessant idee als dat zo zou zijn. Ik ben natuurlijk meteen maar eens gaan kijken wat dat voor mij zou betekenen als ik dat bloedgroep dieet zou gaan volgen. Ik heb bloedgroep O. Als kenmerken staat er het volgende: Mensen met O kunnen het beste eiwitten (vlees en vis) gebruiken en weinig koolhydraten. Ze zijn niet goed ingesteld op het verteren van melkproducten (klopt!).
Maar wat behoort dan tot de lijst van verboden producten? Alle melkproducten (m.u.v. geitenmelk, en dan te weten dat ik dol ben op zuivel), tarwe....Tarwe?? Dat zit werkelijk bijna overal in, shit..Ik kan zo nog wel even doorgaan. Ik word er niet vrolijk van. Alles wat ik lekker vind of graag heb, is praktisch verboden. Ik ga me nog maar eens ernstig achter mijn oren krabben, want ik denk niet dat dit een dieet is voor mij.

Stralingsmetingen op het lichaam van mensen als ze op hun bed liggen, gaan van 30 tot ongeveer 800 miliVolt. Op een waterbed schijnt dat rond de 55.000 miliVolt te liggen, schrikbarend hoog dus. De stekker voor het slapengaan uit het waterbed trekken helpt wel, maar niet genoeg omdat het water spanning vasthoudt.
'Een wekker-met-een-stekker' op een meter afstand van je hoofd levert 30800 miliVolt op, dat is vijf maal zoveel spanning als je in een weiland onder hoogspanningskabels zou gaan staan. Oplossing is een wekker met batterijen.
Woonbioloog Thijs Tjaden: "Je moet 's nachts in bed kunnen ontladen, dat gaat niet als je onder electronische spanning staat. Je lichaam is tijdens de slaap gevoeliger is voor electrosmog."
En al die straling waar we tegenwoordig aan bloot worden gesteld zijn de oorzaak van allerlei vage klachten.
Tja, wat moet je hier nu van denken?
Zomaar iemand die in de buurt was. Wat is hij aan het doen? Wat denkt hij? Is het gezellig?


De enige planten die bij mij overleven zijn cactussen en vetplanten. Ik heb een schattig vetplantje waar tot mijn stomme verbazing sinds een week of twee piepkleine bloemetjes inzitten. Dat had ik nog nooit gezien.



In het ruimteschip waar André Kuipers in reisde, zweefde alles. Dat komt doordat het ruimtestation constant aan het vallen is. Vergelijk het met een lift die naar beneden zou vallen, daarin zou ook alles gaan 'zweven'. Het ruimteschip schiet echter met een enorme snelheid (28.000 kilometer per uur) door de ruimte, waardoor het als het ware voortdurend voorbij de aarde valt. Als de snelheid af zou nemen, zou het terugvallen op aarde. Het station kan zijn enorme snelheid houden, omdat het op vierhonderd kilometer van de aarde vliegt. Daar zijn nog amper luchtdeeltjes die het station afremmen. Raketten zorgen ervoor dat het schip in positie blijft. Alle vanaf de aarde in een baan rond onze planeet gelanceerde objecten die niet zo nu en dan zo'n zetje krijgen, vallen vroeg of laat weer terug op aarde. De link van Anrdé Kuipers gaat naar een site van de ESA en als je daar wat meer gaat lezen blijf je je verbazen. Interessante site.

'Niemand weet eigenlijk wat een bolbliksem precies is', zegt meteoroloog en onweerdeskundige Johan Reuter van Meteoconsult in Wageningen. 'Bolbliksem bestaat waarschijnlijk uit een massa heet gas, maar dat staat niet vast. Waar de bolbliksem door wordt veroorzaakt is dus ook onduidelijk.'
Foto's van het mysterieuze verschijnsel - dat maar een paar seconden duurt - zijn zeldzaam, de sterke verhalen erover niet bepaald. Er zijn gevallen bekend van bolbliksem die dwars door een ruit ging zonder schade na te laten, bollen die door de schoorsteen binnenshuis drongen of een bol die een regenton veranderde in een kolkende massa kokend water. Reuter: 'En in Nederland zijn er panden afgebrand nadat er een bolbliksem was gesignaleerd.' Experts van verzekeringsmaatschappijen hebben het wonderlijke fenomeen dan ook geaccepteerd als oorzaak van de ellende.
Wetenschappers doen intussen onderzoek naar bolbliksem, in de hoop iets meer te weten te komen over de oorzaken. Ook worden in labaratoria pogingen gedaan kunstmatig een bolbliksem te veroorzaken.

De oorsprong gaat volgens de overlevering terug op de Romeinse keizer Vespianus, die de historie is ingegaan als een daadkrachtig en pragmatisch man. Tijdens zijn bewind (69-79) nam hij Rome op de schop en liet onder meer het Colosseum bouwen. Zijn bouwprogramma noodzaakte hem echter de belastingen drastisch te verhogen en zelfs de stadslatrines ontkwamen daar niet aan. Toen zijn zoon en opvolger Titus hem deze belasting op openbare urinoirs afraadde, hield hij hem een geldstuk onder de neus met de vraag of dat geld soms stonk. Nee, antwoordde Titus. Waarop Vespianus hem voorhield dat de munt uit het urinoir was gevist.
De uitdrukking pecunia non olet, oftewel 'geld stinkt niet', was daarmee geboren.
Vorige week zagen we Francis van Arkel op TV. We zapten toevallig langs en Peter zei meteen:"Hee die ken ik. Dat is een ex-collega van mij. Zij was onze beste verkoopster". Dan heeft hij het dus over het verkopen van computersystemen. Dat is zo'n 10 jaar geleden. Kennelijk heeft ze toch ook nog ergens tijd gezien om een opleiding voor diëtiste af te ronden want inmiddels is ze succesvol met het schrijven van allerlei kookboeken. Ze heeft er al een aantal voor de Methode Montignac op haar naam staan, maar ook een vegetarisch kookboek voor baby's en peuters en nu dus ook een ontbijtboekje. Toch wel erg leuk natuurlijk. En toen Peter hoorde hoe succesvol mijn lijnen destijds met de methode Montignac is verlopen besloten we maar meteen om dat maar weer eens opnieuw te gaan proberen omdat het via een diëtiste niet werkte voor ons.


