Made On Planet Lane

Geen flappen meer :(

Bekend om zijn chocoladebollen en befaamd om zijn flappen. Appel en kers en ongelooflijk groot. Maar de traditie eindigt. Bakker Hans van Ras uit Oerle is gestopt met bakken. Van Ras’ flappen zijn al bijna zesentwintig jaar een alom bekende en gewaardeerde traktatie. Misschien wel de lekkerste in heel Europa en dat is nog bescheiden uitgedrukt.
De standaard flap was goed om een gemiddeld ontbijtbord mee te vullen en de doorsnede van de koning onder de flappen, ooit tijdens een weddenschap ontstaan, telde maar liefst één meter. Eén standaard flap in de ochtend en je hoefde ’s middags niet meer te lunchen.
De klantenkring van de Oerlese bakkerij reikte van Oosterhout en Gilze-Rijen tot aan Limburg en omvatte zowel particulieren als bedrijven. Ans van Ras kan zich niet alle namen van haar klanten herinneren maar bedrijven en organisaties zoals ASML, Philips, DAF en de gemeente Velhoven bestelden met enige regelmaat honderden exemplaren tegelijkertijd. Een tijd lang werd de complete DAF twee maal per jaar van flappen voorzien. Dat betekende voor Ras en zijn vrouw Ans drie dagen lang continu bakken.
Nu maar hopen dat de bakkerij en de recepten worden overgenomen.

Komt een vrouw bij de dokter

Het kon niet uitblijven, ik moest het boek van Kluun ook gaan kopen. Niet alleen omdat ik een liefhebber ben van het genre, maar ook omdat ik er al veel positiefs over had gehoord. Ik heb er zeker vijf boekhandels voor af moeten stropen. Nergens lag het in de winkel; uitverkocht??? Uiteindelijk slaagde ik bij Broese in Utrecht. Ik was daar met mijn vriendin en zij vertelde me over het boek zonder dat ze wist dat het over hetzelfde boek ging. Ze zou het krijgen van een andere vriendin die had gezegd dat ze het "moest" lezen. Omdat ik vrijdag veel te ziek was om zelfs maar een letter te lezen begon ik er gisteren in. En het is een boek wat mij de drang geeft om het uit te 'moeten' lezen. Ik heb niet een traantje weggepinkt, ik heb twee complete zakdoeken volgesnotterd en tussendoor ook nog erg veel gelachen. Het is humoristisch, ontroerend, hier en daar best wel grof en toch past het allemaal en voelt het nergens geforceerd aan. Ik hou wel van wat zwarte humor. Er was maar een minpuntje aan de opzet. Ik vond de inzetstukjes met achtergrondinformatie storend. Maar het boek was in sneltempo uit en vervolgens zat ik nog urenlang met een jankhoofd en een tevreden gevoel te bedenken aan wie ik dit boek allemaal zal aanbevelen. ***** wat mij betreft.

Voedselvergiftiging

Gisteren ben ik een hele dag lekker in Utrecht geweest met een van mijn beste vriendinnen. Zij woont in Alkmaar en Utrecht ligt dan mooi halverwege voor ons beiden. We maken dit soort uitstapjes wel vaker en dat is altijd dolle pret. Maar gisteren op weg naar huis werd ik behoorlijk misselijk. Eenmaal thuis werd het er niet beter op en eenmaal in bed met slechts een half uurtje geslapen was het bal. Zeer waarschijnlijk voedselvergiftiging. Ik heb meer in de badkamer zitten rillen dan in bed gelegen. Echt alles moest eruit en liefst zo snel mogelijk. Dat ging met behoorlijk wat geweld gepaard en nu heb ik voornamelijk nog last van hevige maag/buikpijn. En dat op mijn laatste vakantiedag :-((

Filmweekje

Deze week heb ik een tweede minivakantie. We hebben besloten om er een filmweekje van te maken. Er zijn nog zoveel films die we graag willen zien en we willen op deze manier de achterstand een beetje wegwerken. Zaterdagavond was het eindelijk eens tijd voor Troy. We hadden geluk dat hij überhaupt nog draait. Alles wat erover te zeggen is, is al gezegd hier en daar. Wij vonden hem erg goed en zeker een film die je in een bioscoop moet zien op een groot doek, in plaats van thuis op je kleine TV. Hoewel je het verhaal wel kent van je geschiedenislessen op school was hij boeiend en spannend tot het laatste moment.
Gisteren was Fahrenheit 9/11 aan de beurt. Schokkende film. Hoewel we natuurlijk het meeste al wisten uit verhalen van anderen was het nog steeds indrukwekkend. En al zou nog niet eens de helft ervan waar zijn is het nog steeds schokkend. En ik maak me geen illusies dat er in dat soort hoge kringen door anderen nooit dergelijk gesjoemel plaats zou vinden. Maar de documentaire zat erg goed in elkaar. Echt een aanrader.
Als derde film staat Supersize me op de lijst. Alleen moeten we daarvoor naar Breda of Utrecht als dichtsbijzijnde plaatsen waar hij draait. Even afwachten of we daar aan toe gaan komen.

Leveringsproblemen

Na maandenlang wachten was eindelijk onze stoel klaar om geleverd te worden. Alleen dat leveren is kennelijk een beetje een lastig punt. Vorige week hadden we een afspraak gemaakt. In de ochtend ging de telefoon en belde er iemand op om te zeggen dat de stoel helaas niet in de vrachtwagen was geladen, hij zou die dag dus niet geleverd worden. Er moest een nieuwe afspraak gemaakt worden. De man uitte allerlei verontschuldigingen en ik reageerde nog vrij laconiek; "waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt". "Fijn dat u het zo soepel opneemt", antwoordde de man.
Gisteren was de nieuwe datum voor levering. Een dag eerder kon ik bellen voor een tijdsindicatie. Tussen 12.00 en 17.00 uur. Iets specifieker kon niet. Maar er kwam niemand, ook geen vrachtwagen met stoel. Om 18.00 uur wist ik dat het niet meer zou gebeuren. Vandaag toch maar even bellen dan. Eerst verbazing; hoezo niet geleverd? Dat is vreemd. Ik zal even contact opnemen met onze transporteur. Ik bel u binnen een kwartier terug. Mooi Not. Ik zelf maar weer eens bellen tussen de middag.
Ik heb 'net' het transportbedrijf aan de telefoon gehad. Zij nemen contact met u op.
Ja maar wat is de reden dan?
Daar kreeg ik geen antwoord op. Maar om 16.00 uur had het transportbedrijf nog steeds niet gebeld. Ik probeerde voor de zoveelste maal maar kreeg niemand meer aan de lijn. Ik denk dat ik morgen niet meer zo begripvol zal zijn...

Zuurdesembrood uit de broodbakmachine

Omdat we voor ons dieet geen gist mogen hebben zijn we al maanden aan het zuurdesembrood wat we kopen bij een natuurvoedingwinkel. Dat is behoorlijk aan de prijs en het was daarnaast ook een enorme uitdaging om te proberen zelf een desembrood te bakken met behulp van de machine. Het maken van een desembrood is namelijk een behoorlijk tijdrovende klus waar ik zeker met de drukte van mijn gezin vast geen tijd voor zou hebben en al helemaal niet om dat met een frequentie van een paar keer per week te doen. Zuurdesemdeeg heeft extra veel tijd nodig om te rijzen en daarin school ook het probleem om het met de machine te bakken. De rijstijd zou te kort zijn.

Het maken van een desem had ik snel onder de knie, dat is ook eenvoudig genoeg.
Inmiddels is het me ook gelukt om een lekker zuurdesembrood uit de machine te halen. Er waren er al twee mislukt. De eerste omdat ik speltmeel had gebruikt. In speltmeel zitten geen gluten en gluten bevorderen het rijzen. Ik had het recept gevonden op internet maar ik kreeg er geen mooi gerezen en lekker brood van. Bij het tweede brood merkte ik ook dat het deeg te nat was. Ook heb ik nog overlegd met de mensen waar ik mijn meel altijd ga kopen en nu is het dan gelukt. Hieronder volgt voor de liefhebbers het recept:

500 gram meel (zelf gebruik ik Protection Terra; een tamelijk grof meel)
200 gram zuurdesem
250 ml water
1 theelepel bakkerszout
klontje roomboter of twee eetlepels olijfolie

Weeg eerst het zuurdesem af en voeg daarbij het water en de helft van het meel. Meng het tot een dikke pap en giet het over in het broodbakblik. Daarbovenop de rest van het meel, het zout en de olie/boter. Kies op de machine de stand "french" (duur van dat programma is zes uur!). Met de timer kies ik nog een uur extra zodat het deeg eerst nog een uur extra de tijd heeft om nog wat te rijzen. Na die zeven uur is het brood klaar.

Update: Inmiddels heb ik op school geleerd dat speltmeel wel degelijk gluten bevat. Dat zou dus niet de reden mogen zijn dat het brood niet wil rijzen. Ik ben daarin destijds verkeerd voorgelicht in de zaak waar ik mijn meel altijd koop.

Even lachen

Gezien op de weblog van Marcel.
Erg geinig filmpje over een arabier in de woestijn die een fles met een geest vindt en drie wensen mag doen.

Wat zou dit nu zijn?

Respect

res·pec·te·ren
blijk geven van respect (voor) => iem. au sérieux nemen, iem. in zijn waarde laten, iem. voor vol aanzien

Als je respect voor elkaar krijgt, ga je ook op een waardigere manier met elkaar om. Dat betekent dat je elkaar in je waarde laat, dat je niet minachtend op anderen neerkijkt. Kinderen die pesten bijvoorbeeld, gaan niet op een waardige manier met anderen om omdat ze geen respect voelen voor anderen. In hun hart zijn ze zo klein dat ze andere kinderen vernederen om zelf meer te lijken. In werkelijkheid verlagen ze zichzelf alleen maar. Ook zijn er veel grote mensen in de wereld die andere mensen minder achten dan henzelf; ze verheffen zichzelf boven anderen. Dit komt doordat ze eigendunk hebben oftewel zelfverbeelding of hoogmoedswaanzin. Uit eigendunk komen veel problemen voort.

Een voorbeeld:
Koen heeft het er al lang over dat hij vegetariër wil zijn. Hij vindt het zielig voor dieren dat ze speciaal voor ons gefokt en geslacht worden. We hebben er heel lang een beetje omheen gedraaid. Maar er was geen ontkomen meer aan. Iedere dag vraagt hij: "Mama, is dit van vlees gemaakt?" Als er dan een eerlijk "Ja" komt laat hij het vervolgens steevast liggen. Hij is er echt heel erg zeker van; het is geen bevlieging. Dus voortaan is hier een vegetarische burger voor Koen, of een ei oid.
Maar afgelopen week was hij op vakantie bij zijn vader. Hij kwam een beetje verdrietig thuis; van papa moet hij vlees eten. Brigitte en ik proberen de kinderen al heel lang het begrip "respect hebben voor elkaar" bij te brengen. Ik vind het echter niet getuigen van respect als je iemand dwingt om vlees te eten en ook niet wil luisteren naar zijn/haar argumenten. Op mijn vraag of hij er niet over had gepraat met papa zei hij: "Nee ik heb geen zin om daarover te praten met papa."

Saskia Noort

Ik heb vandaag met een enigzins gevoel van spijt mijn tweede boek van Saskia Noort in een week uitgelezen. Haar laatste roman "de eetclub" had ik gekocht omdat het in de top 10 stond van meest verkochte boeken. Haar debuutroman "Terug naar de kust" is niet aan mijn aandacht ontsnapt destijds maar omdat de verlanglijst erg groot is was ik er nog nooit aan toegekomen om het ook daadwerkelijk te kopen. Er zijn altijd wel andere boeken die voorgaan of omdat de auteur er een is waarvan ik alles koop, of omdat het van een serie is waarvan ik alle boeken al heb. Maar er was bij haar eerste boek ook iets wat me tegenhield; het was een MarieClaire thiller. Waarschijnlijk omdat Saskia columniste is bij dat magazine. Ik heb dan vaak een vooroordeel dat dat boek wellicht te oppervlakkig zal zijn oid. Maar de "eetclub" was een goed boek. Spannend en pakkend. Wel een echte vrouwenthriller, maar ik heb het in een ruk uitgelezen. Ik vond het zelfs zo goed dat ik meteen besloot om het eerste boek ook te kopen. En ook dat boek moest en zou meteen uit. En nu heb ik ze beiden uitgelezen in een week en zit ik een beetje na te genieten. Ze is nu zeker weten een auteur die bij mijn lijstje hoort, waarvan ik meteen bij verschijnen haar nieuwste boek zal aanschaffen, zonder twijfel!!

Chocoladebrood

Sinds de broodbakmachine zijn intrede heeft gedaan in dit huishouden wordt er veel geëxperimenteerd met soorten meel en smaken brood. Een van de toppers hier is het chocoladebrood. Ieder weekeinde moet ik er een bakken voor de kinderen (iedere dag zou te ongezond zijn en het moet iets aparts blijven). Ik zal voor jullie het recept even opschrijven.

Ingrediënten:
500 Briochemeel
7 gram gedroogde gist (of 20 gram als je met de hand kneed en bakt)
250 a 275 gram water
2 theelepels zout (als dat nog niet in het meel verwerkt zit)
50 gram chocolade couverture puur
8 a 10 gram cacaopoeder
klein stukje roomboter

Voor de machine: Eerst water in het blik doen (eventueel het zout toevoegen), vervolgens het meel samen met de cacao. Daarbovenop de gist en als laatste een klein stukje roomboter. De chocolade couverture in het notenbakje doen zodat het halverwege het proces wordt toegevoegd. Kies een normaal programma met raisin stand (voor de chocolade dus).

Met de hand: Los de gist op in het water met een theelepeltje suiker, voeg de bloem, zout en klein klontje boter (of olie) toe en kneed het tot een soepel deeg. Sla het deeg plat tot een vierkante lap en rol het op. Houd de grootte van het bakblik in de gaten en houd de naad van het deeg altijd aan de onderkant van het ingevette bakblik. Laat het deeg 30 minuten onder een schone theedoek rijzen. Daarna bakt u het brood in ca. 35 min bruin en gaar op ongeveer 225°C.

Lekker eten

Gisteren waren we uitgenodigd bij vrienden voor een lekker etentje. Het was onze laatste avond zonder de kinderen en we hadden er helemaal zin in. We zijn flink verwend. Een lekker wijntje, heerlijke vis op de BBQ. Er was zelfs rekening gehouden met ons dieet; geweldig. De sfeer en muziek waren uitstekend en we hadden ook geen moeite om het gesprek leuk gaande te houden. Kortom, het was voor herhaling vatbaar, de volgende keer bij ons.

Ja Natuurlijk

Op dinsdag 3 augustus 2004, is na een slopende ziekte, op 66-jarige leeftijd, Antoon van Hooff, directeur van Burgers’ Dierenpark overleden.

Antoon van Hooff genoot in de wereld van dierentuinen en natuurbescherming alom aanzien en respect. Onder zijn bezielende leiding en altijd samen met zijn vrouw Greet van Hooff-Wierenga heeft hij Burgers’ Dierenpark van een klein en door de oorlog zwaar gehavend park weten op te bouwen tot een park dat wereldwijd tot de top wordt gerekend.

Zijn nimmer aflatende speurtocht naar verandering en verbetering heeft geleid tot baanbrekende innovaties die wereldwijd navolging hebben gekregen:
• 1968: opening van het eerste Safaripark op het Europese continent (de term ‘safaripark’ is een eigen vinding).
• 1971: realisatie van de beroemde chimpanseekolonie waarin meer dan 25 chimpansees een natuurlijke samenleving kunnen opbouwen; onder andere te zien in Bert Haanstra’s bioscoopfilm ‘Chimpansees onder elkaar’.
• 1988: opening van Burgers’ Bush, een anderhalve hectare groot, zeer natuurgetrouw tropisch regenwoud met een ongekende diversiteit aan planten en dieren.
• 1994: opening Burgers’ Desert, de grootschalige en eveneens zeer natuurlijke nabootsing van de Sonora woestijn
• 2000: opening Burgers’ Ocean, met o.a. het grootste levende koraalrif in Europa en de grootste aquariumruit ter wereld.

Naast het werk in het eigen park heeft Antoon van Hooff zich altijd ingezet op het gebied van natuurbescherming en natuurbehoud, zoals zijn optreden als ambassadeur voor het WNF, de oprichting van de Lucie Burgers Stichting en zijn steun bij de totstandkoming van een natuurreservaat in Belize. Tevens is het uitwisselen van kennis tot instandhouding van de fascinerende dierenwereld en de verbetering van dierenverblijven in dierentuinen over de hele wereld altijd een vanzelfsprekend onderdeel van zijn hele denken geweest.

Dit alles heeft veel lof en waardering geoogst en heeft geleid tot de volgende onderscheidingen:
• 1987: benoemd door ZKH Prins Bernhard tot Ridder in de Orde van de Gouden Ark
• 1988: ontvanger van de Zilveren Stadspenning van de stad Arnhem
• 1989: benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau
• 2001: ontvanger van de Koning Willem I Plaquette
• 2004: bevorderd door ZKH Prins Bernhard tot Officier in de Orde van de Gouden Ark
• 2004: ontvanger van de Arnhem-Lorentz Penning, met als motivatie
‘Denkkracht, Daadkracht, Levenswerk’.

Bij het grote publiek heeft Antoon van Hooff grote bekendheid en populariteit gekregen door zijn jarenlange TV-optredens in programma’s als ‘Zoo-Zoo’(AVRO) en ‘Ja, Natuurlijk’ (NCRV).

Korte broeken

Op de weblog van Mieke is een begin gemaakt met een korte broeken fotolog. Wij willen hierbij natuurlijk niet achterblijven. Ikzelf ga pas enigzins overstag voor de korte broek als het echt te warm wordt. Bovendien heb ik van die melkflessen die natuurlijk wel een keer aan de zon moeten kunnen wennen anders worden ze nooit een tintje donkerder. Peter daarentegen loopt bij de eerste zonnestralen of dreiging daarvan al te puffen in een lange broek en wil zo snel mogelijk een kort exemplaar aan. Het maakt hem niet uit waar hij op dat moment is...hij moet en zal meteen een korte broek aan. Een handige broek voor hem is dus zo'n ding met afritsbare pijpen, maar die heeft hij maar één. Als hij naar zijn werk vertrekt neemt hij de korte broek met sandalen mee in de auto zodat hij op te terugreis meteen voor vertrek aldaar al zijn korte broek kan aantrekken. Dat zorgt soms voor komische taferelen zoals hier.

Mensen die dit zagen meenden dat het een act was die bij Oerol hoorde ;-))

Maar gisteren waren we in Deventer en het was stralend weer zodat de korte broeken weer behoorlijk de overhand hadden. Het was niet zo heel erg moeilijk om er een paar op de foto vast te leggen. Alleen is nu het kiezen wel erg lastig, dus vandaar deze top 3.

Broekje een is gewoon een lekker strak broekje, twee heeft vooral mooie benen die zo'n broek toch ook wel weer anders uit doen komen en de derde is gewoon een erg mooi stofje ;-)

Maar wat mij wat meer intrigeert is de volgende stelling: Mevrouw waarom koopt u niet een maatje groter?
Hier een voorbeeld, wie volgt??

Deventer Hanzestad

Vandaag was het de eerste zondag van de maand augustus en dat betekent traditioneel de jaarlijkse boekenmarkt in Deventer. Het staat hoog in de top5 van mijn meest favoriete uitstapjes dus dat liet ik mijn neus niet voorbij gaan. Het is de grootste boekenmarkt van Europa en er staan verspreid door de binnenstad zo'n 879 kramen met een totale lengte van ruim 6 kilometer.
Ik wilde er vroeg zijn dus ging hier om 6.30 uur reeds de wekker. De reis ging voorspoedig en we vonden vrij snel een goede plek voor de auto. We zagen al erg veel mensen lopen. Officieel begint de markt pas om 10.00 uur maar al rond 9.00 uur was het een behoorlijke drukte. Peter wilde graag eerst een kop koffie drinken maar ik zat als een poes op een hete stoel. Ik wilde de kramen af gaan schuimen, op zoek naar die exemplaren van boeken die nog net in mijn verzameling ontbreken. Van een aantal schrijvers of boekenreeksen verzamel ik alles en vaak nog met bepaalde eisen eraan ook. Zo houd ik niet van die kleine goedkope pocketboekjes. Liefst gebonden uitgaven of eerste druk exemplaren. Na een uur of zo had Peter door waar ik naar op zoek was en hielp hij driftig mee met zoeken. Zelf liep hij ook nog tegen een paar prachtige boeken aan. Zo rond de klok van 13.00 uur was mijn budget voor vandaag al bijna op. We besloten om de boeken die inmiddels wel erg zwaar werden naar de auto te brengen en voor de toeristische dingen verder te gaan. Peter was zo nu en dan al flink aan het fotograferen. Deventer is een prachtige oude stad waar je makkelijk honderden foto's maakt op een dag. We hebben ons de rest van de dag ook uitstekend vermaakt o.a. door de toren van de grote protestantse Lebuïnuskerk te beklimmen; 219 treden de hoogte in en we hadden een prachtig uitzicht over de gehele stad en de IJssel. Na ook een lekker hapje hier en daar en niet te vergeten een ijsje bij de beroemde ijssalon Talamini was het weer tijd om huiswaarts te gaan.