Made On Planet Lane

Didi: Water

Voor het thema van deze week had ik eerst een nummer van de Bee Gees in gedachten. Maar toen dacht ik ineens aan dit mooie gedicht. Ik kom het regelmatig tegen maar misschien zijn er mensen die het toch nog niet kennen. Het is geschreven door Bram Vermeulen voor een lied wat ik nog nooit heb gehoord. De foto is gemaakt door Peter.

Ik heb een steen verlegd
 
Ik heb een steen verlegd, in een rivier op aarde
het water gaat er anders dan voorheen
de stroom van een rivier hou je niet tegen
het water vindt er altijd wel een weg omheen

Misschien eens gevuld door sneeuw en regen
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee
om hem glad en rond gesleten
te laten rusten in de luwte van de zee

Ik leverde bewijs van mijn bestaan
ik weet dat ik nooit zal zijn vergeten
omdat door het verleggen van de steen
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan

Bram Vermeulen

Pasen 2005

Vrolijk Paasfeest allemaal!!

Stelling van de week

Iemand die rookt moet een hogere ziektekosten premie betalen dan niet rokers, net zoals mensen die ongevalvrij rijden met hun auto een lagere premie betalen als mensen met een geschiedenis van ongevallen.

Reageer maar, ik ben benieuwd.

Rood is mooi

Rood is in. Overal zie je rode bloempotten verschijnen. Zelfs wij zijn gezwicht voor rood. Voor onze raam hebben we ook enkele rode potten staan, gewoon omdat ze zo mooi zijn en niet omdat het in is. De foto is afgelopen weekend gemaakt bij Oogenlust in Veldhoven, een bedrijf/winkel waar ze prachtige bloemstukken maken. Alles wat ze in de showroom hebben staan is mooi maar voor de gemiddelde Nederlander niet te betalen ;-).

dvd voor dove kinderen

Prinses Laurentien heeft vandaag in theater De Speeldoos in Vught een speciale dvd in ontvangst genomen. Op het schijfje staan verhalen die voor zowel dove als horende kinderen goed te volgen zijn.

De dvd 'Avonturen van Aap' zijn geschreven en verteld door een dove auteur, Tony Bloem. Er bestaan al verhalen en programma’s op video’s en dvd’s met daarbij een gebarentolk. Deze verhalen van deze dove auteur zijn anders, stelt Ben van de Biggelaar van doveninstituut Viataal in Sint-Michielsgestel.
Volgens hem zijn er maar weinig producten op de markt voor kleuters. Vaak zijn tv-programma's voor deze leeftijsgroep al zo 'talig' dat ze voor dove kinderen moeilijk te volgen zijn.

Voor meer informatie klik hier

Didi: Spring

Ik vond het thema van deze week natuurlijk wel wat voor de hand liggen en ik heb zoals gewoonlijk eerst naar songteksten gezocht maar er geen gevonden waar ik ook de muziek van heb. Dus deze week wederom een gedicht.

Spring

Sound the flute!
Now it's mute!
Bird's delight,
Day and night,
Nightingale,
In the dale,
Lark in sky,--
Merrily,
Merrily merrily, to welcome in the year.

Little boy,
Full of joy;
Little girl,
Sweet and small;
Cock does crow,
So do you;
Merry voice,
Infant noise;
Merrily, merrily, to welcome in the year.

Little lamb,
Here I am;
Come and lick
My white neck;
Let me pull
Your soft wool;
Let me kiss
Your soft face;
Merrily, merrily, to welcome in the year.

William Blake

Renate Dorrestein

Vandaag was er in onze plaatselijke bibliotheek een interview met Renate Dorrestein. Ik had het een paar dagen eerder al vermeld. Het was natuurlijk om haar nieuwste boek te presenteren. Toch werd er ook erg veel gesproken over andere boeken en vooral ook over de manier waarop haar boeken tot stand komen. Ze las zelf stukken voor uit haar nieuwste boek wat het grootste deel van de aanwezigen nog niet gelezen had.
Renate is een boeiende vrouw die haar verhaal komisch, gevoelig en oprecht kan brengen. Het publiek bestond voor het grootste deel uit vrouwen, wat natuurlijk niet verwonderlijk is. Iedereen kreeg de kans om ook wat vragen te stellen en ook voor signeren werd ruim de tijd genomen. Haar laatste boek had ik natuurlijk meegenomen maar ik kon de verleiding niet weerstaan om ook nog twee andere boeken van haar aan te schaffen die ik nog niet heb. Na vandaag weet ik absoluut zeker dat ik alles wil lezen wat ze ooit geschreven heeft.
De foto heb ik genomen van haar eigen website.

John Mayer

Van mijn favoriete neefje Ruud kreeg ik een paar nummers van John Mayer. Hij is helemaal weg van deze muziek en ik moet zeggen dat ik het ook wel kan waarderen. John Mayer maakte in 2001 op 22 jarige leeftijd zijn debuut met zijn eerste album; Room for Squares. Twee jaar later was dit album al drie maal platinum geworden. Hij heeft ook al een grammy gewonnen en last but not least voor alle Mac-fanaten was hij in januari op de Macworld in San Fransico om Garageband te demonstreren. Voor de mensen die dat met eigen ogen willen zien en horen kun je hier klikken en na 1 uur en 3 minuten in de keynote komt het deel over het fantastische pakket Garageband met John en Steve.

Hoe diep kun je zakken?

Wij vinden het allemaal maar lachen, maar zou die man zelf nu niet snappen dat hij zich bijzonder belachelijk aan het maken is?
Kijk even op onze drieling blog, het stukje dieptepunt.

Bowen

Ik ben sinds korte tijd met een nieuwe vorm van manuele therapie bezig. Dat wil zeggen, een vriend van mij volgt die opleiding en zocht "slachtoffers" om te behandelen en daar ben ik er een van. En een gelukkige mag ik wel zeggen want de resultaten zijn verbluffend. Het is een techniek die ontdekt is door Dhr. Tom Bowen (1916-1982) en is overgewaaid uit Australië. Het lichaam heeft een zelfherstellend vermogen en daar wordt aanspraak op gedaan met deze techniek. Met korte rollende bewegingen worden spieren en pezen geprikkeld waardoor veranderingen optreden. Naast de lichamelijke veranderingen zijn er psychisch ook veranderingen merkbaar. Als er na twee behandelingen geen resultaten zijn is doorgaan niet zinvol. 80% van de "patiënten" heeft in meer of mindere mate bij de behandelingen. Ik heb nu twee behandelingen achter de rug en kijk nu al uit naar de derde keer. Ik kan het iedereen aanbevelen. Kijk eens rond op de site van Bowen!

Lente

Met deze temperatuur schieten ze de grond uit.

Zolang er leven is

Dit boek van Renate Dorrestein heb ik in twee dagen uitgelezen. Ik vond het een erg goed boek evenals haar vorige boek; Het duister dat ons scheidt. Ik ga nu ik drie van haar boeken gelezen heb, zeker meer boeken van haar aanschaffen.

Zolang er leven is, vertelt het verhaal van drie vriendinnen die jaarlijks samen met hun mannen en kinderen een week bijeenkomen voor vakantie. Dit jaar is echter alles anders. Een van de vriendinnen is pas overleden en haar man en zoontjes zitten nog in diepe rouw. Een andere vriendin heeft een nieuwe relatie en haar nieuwe partner valt niet zo in de smaak. Dan gebeurt er iets wat op allen een behoorlijke impact heeft.
Renate Dorrestein is erg sterk in een sfeer scheppen waardoor je al snel het gevoel hebt er midden in te zitten. In de verschillende hoofdstukken laat ze verschillende personen aan het woord waardoor je regelmatig nieuwe informatie krijgt en daardoor een een iets andere kijk op zaken. Ik vind het erg knap dat ze zich in de leefwereld van de verschillende personages zo goed kan verplaatsen dat het nergens onecht aandoet.
Het boek is een echte aanrader dus.
A.s. zondag zal ik haar in levende lijve zien als ze in onze plaatselijke bibliotheek komt voor een interview. Ik verheug mij erop en ik zal hierover zeker ook nog een weblogje schrijven.

Didi: Alleen

Iedere week op dinsdag is 's ochtends mijn eerste ding op de computer om even hier te kijken voor het thema voor Didi. Het valt inmiddels na zoveel weken niet meer mee om origineel te zijn in de keuze van artiest, omdat ik meestal kies voor een songtekst. Deze week besloot ik voor een voor mij heel speciaal gedicht. Als ik het woord 'alleen' hoor denk ik snel aan de laatste zin van dit gedicht. Ik weet niet wie het heeft geschreven, maar het is voorgedragen door de priester bij de uitvaart van mijn tweede zoontje, die levenloos geboren is.

Om jou...

Ik heb zo'n moeite met de dag
de nieuwe dag, nog pas geboren.
Omdat die dag, mijn lieve zoon,
jouw lot niet is beschoren.

Ik heb zo'n moeite met de zon,
de nieuwe zon in 't ochtendgloren,
want door die zon, mijn lieve zoon,
wordt alles nieuw geboren,

behalve jij....

en door mijn tranen heen
zie ik de dag
en ook de zon
en ben alleen.....

Uitspraak op zaterdag

"Ik weet heel goed wat ik heb te winnen als ik 's ochtends door een veld vol tijm en lavendel loop, met een zacht blazende oostenwind en met lichte dauw die de stenen bevochtigt. Dat is ten diepste waarom ik het liefst te voet ga."
-- Henri Bosco (Franse romanschrijver)

Brigitte Kaandorp

Gisteren was er in onze plaatselijke schouwburg een try-out van Brigitte Kaandorp's nieuwe show, 1000 en 1 dag, en wij waren daarbij. We kwamen op tijd in de schouwburg aan maar ontdekten daar vrijwel meteen dat we de verkeerde kaartjes meegenomen hadden. Toen moesten we weer snel terug naar huis om ze om te wisselen voor de juiste. Gelukkig waren we nog net op tijd terug zodat we niets hoefden te missen. De show zat leuk in elkaar. Er was een heus decor en een viermansband. Brigitte kan best leuk zingen en ik weet niet of ze de liedjes zelf schrijft maar er zaten een paar erg mooie en ontroerende tussen. De band speelde erg goed en we hebben ons prima vermaakt. Het deel na de pauze was minder sterk dan voor de pauze dus daar zou ze op zich nog wel wat aan mogen sleutelen maar al met al een zeer geslaagde avond. Jammer dat de man naast mij er kennelijk geen bal aanvond want ik heb hem geen enkele keer zien lachen of applaudiseren. Maar smaken verschillen zullen we maar zeggen.

This Is My Lucky Day....

Mijn iBook was weer eens stuk. Ik ben de tel kwijtgeraakt hoevaak hij nu in reparatie is geweest. Dus maandag had ik al mijn moed en zin bijeengeraapt om weer eens te bellen. Back-ups waren al gemaakt want soms is UPC zo snel met ophalen dat ik daar geen tijd meer voor had. Het eerste wat de beste man aan de telefoon zei was: "Zo die iBook is al vaak stuk geweest. Zou u nog niet in aanmerking kunnen komen voor een nieuwe?" Ik wist werkelijk niet wat ik hoorde. De vorige keer had ik er al helemaal tabak van en kreeg ik het niet voor elkaar. Nu boden ze het me meteen aan. Dat was bijna te mooi om waar te zijn. Ik werd doorverbonden met Ierland. Zij wilden ernaar kijken als ik hen de reparatiebonnen door zou faxen. Het ging om de laatste drie bonnen. O hemel, dat was een probleem. Had ik ze niet weggegooid met de verhuizing? Als ik de bonnen niet had kon het waarschijnlijk niet doorgaan. De oude Apple service bestond namelijk niet meer dus er waren geen bewijzen meer van, behalve dan natuurlijk in hun systeem. Ik ben dus als een speer gaan zoeken en een aantal mensen ingeschakeld om te duimen voor me. En het heeft geholpen. Ik heb de bonnen gevonden, gefaxed en vanmiddag kreeg ik een telefoontje. Ze gaan een spliksplinter nieuwe iBook opsturen. Ik heb natuurlijk even een rondedansje gemaakt :-))

Sex

"Wat is dat toch met al die mannen, ze denken ook alsmaar aan sex?" kreeg ik net te horen. Volgens mij ben ik weer beter ;-) :-P.

iPod rage op TV

Gisteren gezien op RTL 4 bij Editie NL een stukje over de iPod gekte die op dit moment hier in Nederland heerst. Als je het stukje uitzending nog terug wilt zien moet je hier maar even kijken. (Helaas alleen met Windows Media Player :-()

Cityscape

Ik heb ook maar eens meegedaan met de Thursday Challenge. Het thema is Cityscape. Ik denk dat een modern gebouw als dit ook wel binnen het thema past. De foto is genomen tijdens een tripje naar Amsterdam toen we ons fornuis/oven gingen uitzoeken. (klik op het plaatje voor de volledige foto)

Didi: Nooit

Voor het thema van deze week heb ik lang na moeten denken omdat ik een poging heb gedaan om origineel te zijn. Ik wilde eigenlijk geen artiest meer gebruiken die ik al eens gebruikt heb. Maar dit nummer van Ruth Jacott weet mij nog steeds tot tranen te brengen. Steeds als ik het hoor, moet ik denken aan een bepaalde periode en voel ik het verdriet wat ik toen voelde weer omhoog komen. Klik hier om het nummer te luisteren.

Het Laatste Moment

Is het nu over, allemaal over

Weinig woorden, hete tranen
Slotaccoorden, lieve schat wat moet ik nou
Je drukt je lippen op de mijne
Dit is het afscheid, ga maar gauw
Voor ik tot me door laat dringen
Dat 't niets wordt zonder jou

Dit is het laatste moment
Waarop je me aanraakt en tastbaar bij mij bent
Dicht zijn de deuren naar ooit of misschien
Als je nu weggaat zal ik je nooit meer zien

'k Wil niet huilen, ik kan niet spreken
Ik zal niet smeken, anders ben ik je tot last
Maar hou me zonder iets te zeggen
Alsjeblieft nog één keer vast

Dit is het laatste moment
Waarop je me aanraakt en tastbaar bij mij bent
Dicht zijn de deuren naar ooit of misschien
Als je nu weggaat, dan voel ik nooit meer

Jouw vertrouwde handen op m'n huid
Zonder jou hou ik het niet lang uit, oh

Dit is het laatste moment
Waarop je me aanraakt en tastbaar bij mij bent
Dicht zijn de deuren naar ooit of misschien
Als je nu weggaat zal ik je nooit meer zien

Dicht zijn de deuren naar ooit of misschien
Als je nu weggaat, als je nu weggaat
Zal ik je nooit meer zien

Is het nu over, allemaal over

Vegetarisch

Wat is het toch dat als er ergens een woordje vegetarisch voorstaat men het opeens niet meer lust? Of geldt dit alleen voor eigenwijze pubers?
Vandaag zuurkoolschotel klaargemaakt en daarbij vegetarisch gehakt gebruikt. Kwa smaak niet te onderscheiden van "echt" gehakt. Maar toen onze puber er lucht van kreeg dat het woord vegetarisch voor de gehakt stond lustte hij het ineens niet meer.
Rara.

Zoetstof

Gelezen op teletekst:
Kunstmatige zoetstoffen kunnen gevaarlijk zijn voor peuters, meldt de Voedsel en Waren Autoriteit. Twee glazen suikervrije frisdrank en een beker met yoghurtdrink kunnen voor peuters al te veel van de stof cyclamaat bevatten.
Er komen steeds meer producten op de markt met zoetstoffen. Speciale voeding voor baby's en peuters mag die stoffen niet bevatten. Maar omdat peuters ook producten eten en drinken die voor alle leeftijden zijn toegelaten, kunnen ze toch te veel zoetstoffen binnenkrijgen.
De VWA zegt niets over de aard van de gevaren. In de VS is cyclamaat verboden omdat het kanker zou veroorzaken.

Nationale complimentendag

Vandaag is het nationale complimentendag. Iedereen waardeert een compliment maar die worden kennelijk veel te weinig gegeven. Misschien dat we na vandaag als we een aantal mensen een complimentje hebben gegeven er wel meer een gewoonte van gaan maken zodat we wat hartelijker met elkaar om kunnen gaan.
Voor mijzelf denk ik dat ik dat eigenlijk best regelmatig doe; complimentjes geven, maar ik ga er vandaag zeer zeker op letten en zal eens uit gaan proberen wat voor effecten dat heeft.