Made On Planet Lane

Piano

Vandaag hebben ze onze piano gebracht. Koen is het kind wat volgend jaar les gaat nemen. Er is veel aan vooraf gegaan voordat hij hier stond. Eerst moest ik Peter overtuigen dat er toch echt een akoestische piano moest komen en niet zo'n electrisch geval of een keyboard. Als je op een keyboard leert spelen kun je nooit meer goed piano leren spelen. De aanslag is namelijk nogal anders. Ik was er zo op gebrand om toch een piano aan te schaffen omdat ik het zelf vroeger ook zo graag had leren spelen. Overal waar ik altijd kwam werd ik als een magneet naar de piano getrokken. Erop spelen kon en durfde ik niet. Het was als iets magisch voor mij. Mijn ouders hadden destijds geen plek voor een piano en moest ik dus een ander instrument kiezen.
Nu Koen zelf aangaf toch echt het liefste piano te leren spelen ging ik natuurlijk meteen voor de bijl. Ik had me echter niet gerealiseerd dat de liefde voor dat instrument zo diep zat bij mij. Toen ik deze bij een pianozaak zag staan was ik meteen verkocht. De kast is uit 1920 en het binnenwerk is volledig vervangen. Gelukkig was Peter het volledig met me eens dat dit de mooiste was, dus is eindelijk de beslissing genomen. Ik heb er nachten van gedroomd en ook maar meteen besloten dat ik ook les ga nemen. Eens kijken of ik het ook nog kan leren.

Biesbosch wandeling

Gisteren heb ik meegedaan met de Omroep Brabant Biesbosch wandeling. Een tocht van 25 km door de schitterende Biesbosch. 's Morgens werden we met de boot na een tocht van een klein uur afgezet op Jantjes Plaat en daar begon de wandeling. Het prachtige weer maakte de tocht nog mooier. Verschillende mensen hadden zelfs hun korte broek aan. Jammer dat ik m'n afritsbroek niet aan had gedaan. Op het laatste stuk kwamen ook de gezinnen met kleinere kinderen erbij. Hiervoor was een kortere route van 6 km uitgezet door ook een prachtig stukje Biesbosch. Op het eind kwam dezelfde boot ons weer ophalen en na een half uurtje kon ik weer in de auto stappen. Volgend jaar doe ik zeker weer mee.

Personeelsuitje

Vrijdag was Peter met zijn vrouw ;-) uitgenodigd voor het personeelsuitje van de gemeente waar hij momenteel gedetacheerd zit. In eerste instantie had ik er niet zo'n zin in; een dag met allemaal mensen die je niet kent. Maar Peter was vastbesloten dat we meegingen en het was natuurlijk ook wel een erg leuk gebaar dat we ook uitgenodigd waren. We gingen echter niet met de bus mee maar bespaarden ons flink wat reistijd door met onze eigen auto te gaan. De reis ging naar Valkenburg. Wat we daar gingen doen wisten we niet precies maar we konden kiezen tussen wandelen of fietsen door de grotten. Wij kozen voor wandelen en daar hadden we geen spijt van. Eerst was er bij aankomst een lunch bij de Feestgrot. Daarna liepen we naar de ingang van een andere grot en moesten we veertig meter naar beneden via een wenteltrap. We werden in groepjes verdeeld en de wandeling bleek een speurtocht door de grotten. Zelf de weg zien te vinden in de donkere vochtige gangen, soms erg laag zodat we moesten kruipen. We hebben vreselijk gelachen en plezier gehad. Er zaten allerlei spel elementen in, met een bootje overvaren, codes kraken, etc. In de boot konden steeds maar vier mensen dus dat was vaak heen en weer pendelen voor kapitein Peter. Allerlei opdrachten moesten we oplossen om door poorten te kunnen. Een keer moesten we tot onze knieën door het water. Na afloop was het zwaarste om die wenteltrap weer helemaal omhoog te klimmen naar buiten. Vervolgens een borrel en nog een korte toch door een spookgrot. Wat daar nog het leukste aan was, waren de acteurs die ons begeleidden en er een heel spel van maakten. Tot slot nog een geweldig warm en koud buffet. Het was echt vreselijk leuk en gezellig. Voor mensen die ook interesse hebben in zo'n grottocht neem hier maar eens een kijkje.

Autisme Steunpunt

Afgelopen donderdag was er een congres om de opening van het Autisme Steunpunt voor Zuidoost Brabant officieel te maken. Er waren ruim 200 mensen op af gekomen voornamelijk vanuit het onderwijs. Het steunpunt is 1 loket waar schoolbegeleiders, leerkrachten, ouders terecht kunnen voor eerstelijns hulp bij onderwijskundige vragen over autisme. De voorzitter van het congres was de heer Jan Terlouw en hij wist het geheel op ludieke en zeer professionele wijze aaneen te rijgen. Het congres begon met een film over Ivo, een jongen met het syndroom van Asperger. Daarna was het woord aan de verantwoordelijke wethouder Mw. Mittendorf. Er konden vragen worden gesteld aan een vierkoppig forum en omdat die vragen wat moeizaam op gang kwamen wist Dhr. Terlouw er wel een aantal te ontfutselen bij willekeurige aanwezigen in de zaal. Na de pauze werd er een buitengewoon interessante lezing gehouden door Prof. van der Gaag. Hij is duidelijk een ervaren spreker met een erg goed verhaal. Vervolgens werd de website officieel geopend door de wethouder en konden we zien dat die site er goed uitzag en vol met informatie staat waar niet alleen scholen maar zeker ook ouders veel aan kunnen hebben. Tot slot was er nog tijd voor het tweede deel van de film over Ivo en er werd daarmee een einde gemaakt aan deze geslaagde middag. Ik was erbij vanwege bijzondere interesse in het onderwerp en ik heb er veel aan gehad. Bovendien kwam ik nog geheel onverwachts een oude bekende tegen waarmee ik op de valreep nog een afspraak heb gemaakt om nog eens samen af te spreken.

Didi: Spijt

Het thema van deze week is spijt. Een emotie waar ik zelf niet vaak last van heb, maar waar wel veel over geschreven is in de muziek. Ik vond de tekst van dit nummer van Robert Long erg mooi en helaas heb ik het nummer nergens kunnen vinden. Als iemand dit nummer soms heeft zou ik het erg graag willen horen. Ik heb vroeger de LP Homo Sapiëns helemaal grijs gedraaid, dus ik zal weer eens op zoek gaan naar die oude nostalgie.

Het spijt me, John Lennon

Het spijt me, John Lennon
Maar je hebt je vergist
De war is niet over
God, als je eens wist

Al is het dan Kerstmis
De wereld vecht door
We laten een spoor na
Een bloederig spoor

Nog steeds sterven kind'ren
Van armoe op straat
Nog steeds is er honger
Nog steeds is er haat

Moord en doodslag - geld en hebzucht
Heersen altijd nog
Moord en doodslag - macht en misbruik
Diefstal en bedrog

De muur is gevallen
Tien jaar na je dood
Het leek op een wonder
De vreugde was groot

De wereld zou 1 zijn
Een gloednieuw begin
Maar niet zoveel later
Stortte alles weer in

Nog steeds sterven kind'ren
Van armoe op straat
Nog steeds is er honger
Nog steeds is er haat

Het spijt me, John Lennon
Je zag het foutief
Je kijk op de wereld
Was veel te naief

Er wordt weer gescholden
Er wordt weer gebruld
Opnieuw krijgen zwakken
En armen de schuld

Nog steeds sterven kind'ren
Van armoe op straat
Nog steeds is er honger
Nog steeds is er haat

Het spijt me, John Lennon
Maar je zag het verkeerd
We hebben tot nog toe
Geen donder geleerd

Moord en doodslag - geld en hebzucht
Heersen altijd nog
Moord en doodslag - macht en misbruik
Diefstal en bedrog

Recensie

Brigitte heeft weer een nieuwe recensie geschreven op de Leesclub web-log van het boek Emoticon van Jessica Durlacher.

Roken in de auto

Vandaag stond ik weer eens in de file en zag ik weer veel mensen die aan het roken waren in de auto. En dan ook nog de ramen dicht. Bah!
De rokende vrouw is duidelijk in de meerderheid. Afgezien van het feit dat het ontzettend smerig is (vind ik) weten veel mensen niet dat door roken je huid heel erg snel verouderd. Let maar eens op wat oudere vrouwen die lange tijd gerookt hebben. Ze zien er allemaal even gerimpeld uit.
En dat klopt ook allemaal wel want volgens een onderzoek dat gepubliceerd is in het British Journal of Dermatology blijkt dat het roken van 20 sigaretten per dag overeen blijkt te komen met ongeveer 10 jaar veroudering van de huid.
En voor de mannen geldt ook nog eens dat roken de oorzaak kan zijn van erectiestoornissen. Best wel lullig voor een gezond sexleven. Elke dag dat je 20 sigaretten rookt, neemt de kans om impotent te worden met twee tot drie procent toe. Dit blijkt uit een recente Amerikaanse studie.

Ik denk dat er meer mensen zullen stoppen met roken als ze zich bewust worden van dit soort dingen. Rokers zijn volgens mij een beetje immuun geworden voor de meldingen dat roken dodelijk is en dat je eerder zou kunnen overlijden.

Nieuwe paus

Ik zag op een website dat er al geruchten gaan dat de nieuwe paus al bekend is. Klik op het plaatje....

Didi: Woman

Deze week een thema wat lastig is ten opzichte van keuzes die gemaakt moeten worden. Er worden erg veel nummers geschreven over vrouwen. Ik had er zeker een stuk of tien in de kast staan. Uiteindelijk na veel twijfelen voor dit nummer van Anne Murray gekozen. Zij is een artieste die al sinds 1968 actief is en die tot op heden 34 albums heeft gemaakt. In ieder geval een keuze die niet voor de hand lag;-). Klik hier om het nummer te luisteren.

Just another woman in love

I'm strong, I'm sure, I'm in control, a lady with a plan
Believing that life is a neat little package I hold in my hand
I've got it together, they call me "the girl who knows just what to say and do"
Still I fumble and fall, run into the wall, 'cause when it comes to you, I'm

CHORUS
Just another woman in love, a kid out of school
A fire out of control, just another fool
You touch me and I'm weak, I'm a feather in the wind
And I can't wait to feel you touching me again
With you I'm just another woman, just another woman in love

So pardon me if I should stare and tremble like a child
That "wanting you" look all over your face is driving me wild
I'm just what you make me, can't wait 'till you take me and set all my feelin's free
I know that you can, so come be my man, tonight I wanna be

Chorus

Meeroken

Je weet het wel maar toch schrik je weer van zo´n bericht. Ik ben al blij dat ikzelf en mensen in mijn naaste omgeving niet roken. Ze vinden het allemaal even smerig.

Uit een Brits onderzoek blijkt dat er ruim jaarlijks ruim 11.000 personen overlijden aan de gevolgen van ‘meeroken’. Dagelijks overlijden er twee personen door meeroken op het werk. Onder personeel in de horeca overlijdt er 1 persoon per week. Het thuis meeroken met de partner kost jaarlijks 2700 niet-rokers onder de 65 jaar het leven (8 personen per dag) en voor 65-plussers is dat ongeveer 8000 per jaar. Roken op het werk is verantwoordelijk voor een vijfde van alle slachtoffers van blootstelling aan sigarettenrook en de helft hiervan werkt in de horeca.

Lekker zomerweer

Tijdens het heerlijke zomerweer begin vorige week zat ik heerlijk buiten te genieten van het zonnetje. Peter was flink aan de slag geweest in de tuin en had o.a. de vijver weer eens flink bijgevuld zodat de ondiepe geul weer eens onder water stond. Het was leuk om te zien hoe de vissen nieuwsgierig er meteen in grote aantallen heenzwommen. Ik denk dat het de combinatie van de warmte was en misschien de hoop op voedsel. De geul is altijd favoriet en het is natuurlijk erg leuk om te zine omdat je ze nooit beter te zien krijgt dan daar. Op een gegeven moment kwam er nog een merel bij zie zich heerlijk ging wassen en op zoek was naar wormpjes. Dat is echt genieten. Jammer dat het nu niet zulk lekker weer is. Maar vanochtend werden we getrakteerd op een eekhoorntje in de tuin. Maar helaas was hij te snel voor ons zodat we geen kans hadden om er een foto van te maken.

Klantenbinding

Gisteren hadden we zin om even ergens lekker een klein hapje te eten. Een zaakje in ons centrum heeft een heerlijke salade op de menukaart staan die we regelmatig kiezen daar. Het is een salade met lauwwarme kip met gebakken appel en walnoten. De laatste keer dat we daar waren was vlak voor onze trouwdag en hadden we daar toevallig wat over gezegd. Op een gegeven moment kwam datzelfde meisje van toen naar ons toe en vroeg hoe de bruiloft geweest was en bood ons een drankje van de zaak aan. Ondertussen was er een groepje muzikanten binnen gekomen voor een drankje. Als dank speelden ze een paar nummers wat nogal wat herrie veroorzaakte want het was allemaal koper en slagwerk. Maar het was natuurlijk wel reuze gezellig allemaal. Toen de stilte weer was teruggekeerd kwam de eigenares van de zaak even een praatje maken. Het ging al erg snel over muziek want zij zingt ook en ze kende de dirigent van ons koor erg goed. Wederom kregen we wat aangeboden van de zaak ivm de overlast die we gehad hadden vanwege de muziek. Dat vonden we wat overdreven maar het was een mooi gebaar natuurlijk. In ieder geval een mooi voorbeeld van een stukje klantenbinding.

Schoonmaken met de microvezel techniek

Vandaag kwam ik op het prikbord in de kantine van het bedrijf waar ik op dit moment gedetacheerd ben een bericht tegen over de invoering van een moderne schoonmaakmethode die het schoonmaakbedrijf is toe gaan passen.

Ik moest meteen denken aan de HaRa produkten die we sinds enkele maanden thuis gebruiken. Deze produkten worden uitsluitend verkocht via thuisverkoop net zoals TupperWare. Ik was eerst wel een beetje sceptisch over deze produkten, ook omdat ze toch wel prijzig zijn, maar ik moet zeggen dat het echt perfect werkt en al die poetsmiddelen zijn ook niet echt goedkoop. Met die microvezeldoekjes wordt echt alles perfect schoon, en dat zonder allerlei chemische wondermiddeltjes. Hooguit een biologisch afbreekbaar druppeltje in een emmertje water. In feite draai je de boel om. In plaats van verschillende middeltjes om schoon te maken met één doekje zijn er nu verschillende doekjes met één middel. Het is kindvriendelijk want inslikken levert geen enkel gevaar op en het is ook beter voor je huid. Geen irritaties meer aan handen of luchtwegen. (wel eens met Cillit Bang gewerkt? Je krijgt het spaans benauwd. We wassen inmiddels zelfs met HaRa en we hebben geen last meer van jeuk oid.

Het schoonmaakbedrijf zegt: "Opdrachtgevers ervaren een kwaliteitsverbetering. Vloeren en interieuroppervlakken zijn sneller droog. Vervuild spoelwater behoort tot het verleden en de hoeveelheid (chemische) schoonmaakmiddelen neemt sterk af.
Voor medewerkers wordt het werk minder zwaar, waardoor ook medewerkers met een grotere arbeidshandicap schoonmaakwerk kunnen verrichten en een hogere productiviteit mogelijk is."

De schoolkantine

Op de school van onze oudste is er een aanpassing gekomen in het aanbod en prijzen van snacks in de kantine.
In de brief van school stond het als volgt:

Gekozen is voor een aanpak waarbij vooral nagestreefd wordt om de leerlingen te leren bewuster te kiezen voor een verstandige aankoop in de catering. Dit willen we vooral bereiken door gezonde artikelen zo goedkoop mogelijk te maken en ongezonde flink duurder.
Een aantal van de meest ongezonde zaken verdwijnt zelfs geheel uit het assortiment, zoals chips of bepaalde sauzen en roomijs zoals Magnums en Cornetto. Andere ongezonde snacks worden slechts beperkt verkrijgbaar, bijvoorbeeld maar één dag per week
Vooral door een andere prijsstelling willen we niet alleen de gezondere artikelen stimuleren, maar vooral ook de leerlingen bewuster maken van hetgeen zij tot zich nemen.
Een voorbeeld: wanneer er in het verleden witte en bruine broodjes voorradig waren bleek bijna iedereen het witte broodje te kopen. Bruine broodjes zijn echter aanmerkelijk gezonder dan bruine, ondanks het feit dat witte broodjes verkocht worden in de vorm van een ‘broodje gezond’. In het nieuwe systeem gaat de catering bruine broodjes dan ook een stuk goedkoper aanbieden dan witte broodjes. Leerlingen die een wit broodje willen kopen moeten in het vervolg dus extra betalen voor hun keuze. Zij zijn dan niet alleen meer geld kwijt, maar zij kiezen dan ook bewuster voor de ongezondere variant, waar dat nu nog vrij willekeurig gebeurt. En natuurlijk geldt dat door dit beleid
• Alle chips uit het assortiment.
• Slechts één keer per week het frikadelbroodje
• Ook bruine pistoletjes gezond e.d. in assortiment
• Geen roomijs zoals Magnums en Cornetto in assortiment
• Ook Fanta light in assortiment
• Meer verantwoorde tussendoortjes zoals Liga, Fruitkick en Happers ontbijtkoek.

Melk en appels zijn verkrijgbaar tegen verlaagde prijzen. De witte pistoletjes zijn duurder dan de bruine.

Ik ben erg blij met deze ontwikkeling. Zeker op de leeftijd van kinderen op de middelbare school valt er als ouders weinig meer te controleren en wordt corrigeren een stuk moeizamer.

De Da Vinci Code

Ik heb het dan eindelijk ook gelezen; de Da Vinci Code, geschreven door Dan Brown. Ik vond het een geweldig boek. Een echte pageturner. Er is natuurlijk inmiddels al erg veel over te doen en ik heb al die discussies gelukkig niet gevolgd. Ik kon dus blanco en onbevooroordeeld aan het lezen. Ik sleepte de hele dag het boek achter me aan en kon niet wachten totdat ik weer even de tijd had. Nu is het uit en het laat me altijd even een paar uurtjes achter met een dubbel gevoel. Enerzijds de opluchting dat het uit is en de druk van het "moeten" lezen is weg. Anderzijds jammer dat een spannend boek uit is.
Gisteravond was er toevallig een documataire op Discovery Channel waarin duidelijk wordt dat het hele verhaal uit de duim gezogen is. Niet van Dan Brown zelf maar van een andere man uit de geschiedenis. Ik vind het wel humor dat de hele wereld zich er inmiddels mee bezig houd. Dat geeft al aan dat het een goed boek is. Tijdens het lezen ga ik erin op en is het waarheid voor mij en dat is mijn inziens ook de lol van lezen. Lekker wegdromen in een fantasiewereld als een soort vlucht uit de dagelijkse realiteit. De theorie was erg interessant en het zou best leuk zijn geweest als het (gedeeltelijk) waar was. Dat is dan natuurlijk weer wel een domper op de vreugde, dat het echt helemaal volledig fake is.
Ik ga er niet meer van wakker liggen; ik neem gewoon weer een nieuw boek ter hand in een iets ander genre voor de overgang. En mensen die mijn boekenkast kennen weten dat ik voldoende te kiezen heb. En de andere twee boeken van Dan Brown komen er ook nog wel een keer bij te staan in die kast, dat is me nu wel duidelijk.

Dag van de pleisters

Vandaag was een vreemde dag. Eerst ging om half elf de telefoon. Een mevrouw die vertelde dat ik maar even moest gaan zitten. Ze was in het ziekenhuis met onze oudste zoon omdat die was aangereden door een brommer. Hij zou even buiten bewustzijn zijn geweest en er waren inmiddels foto's gemaakt van zijn knie. Ik vond het wel wat typisch dat ik al twee uur in de veronderstelling was dat hij op school was, terwijl hij dus in het ziekenhuis was. Toch klonk het allemaal niet zo ernstig maar ik ging snel op pad naar het ziekenhuis. De mevrouw bleek een leerkracht van de school die het allemaal had zien gebeuren en die Erik voor de zekerheid maar naar het ziekenhuis had gebracht. Erik zelf zat helemaal vrolijk op een ziekenhuisbed. Ik werd alleen gelaten met hem en zei dat ik het maar een omslachtige manier vond om een dag niet naar school te hoeven. Erik zat vol grapjes en moest het hele verhaal in geuren en kleuren aan me vertellen. Een paar flinke lelijke schaafwonden en kapotte kleren waren de buit. Gelukkig bleek er op de foto's geen breuk zichtbaar wat ik ook al niet had verwacht, gezien Erik's vrolijke opmerkingen. Na nog wat vragen mochten we naar huis. Vanwege het bewustzijnsverlies kregen we een wekadvies mee naar huis. Apart was wel dat de forse schaafwonden helemaal niet werden verbonden. Er kon geen schoon gaasje of verbandje meer vanaf kennelijk. Ik nam Erik mee met de auto en we gingen zijn fiets nog even ophalen op de plek des onheils. Hij ging niet eenvoudig achter in de auto en uiteindelijk is Erik zelf op de fiets naar huis gefietst.
Later vanmiddag moesten de andere kids voor een inenting BMR (Bof, Mazelen en Rode hond) en DTP (Difterie, Tentaus en Polio) naar de GGD. Er was op school al volop over gesproken en allerlei indianenverhalen deden de ronde. Ze zagen er echter niet tegenop. Het viel gelukkig allemaal erg mee en met een pleistertje op iedere arm gingen we snel weer huiswaarts.

Kleren maken de man...

Het was weer eens de hoogste tijd voor het aanschaffen van nieuwe zomerkleren. In het geval van onze oudste (bijna 15) is dat een hele toer. Allereerst moet ik dagenlang van te voren aankondigen dat we naar de stad moeten voor kleren. Dan maken we een afspraak rekening houdend met zijn andere plannen. Dus in praktijk komen we dan op zaterdagochtend vroeg. Maar dat is eigenlijk uitslaaptijd. Maar de afspraak was gemaakt dus vanochtend was het vroeg dag voor Erik. Maar zoals verwacht had hij natuurlijk totaal geen zin en allerlei smoezen kwamen voorbij om er onderuit te komen. Uiteindelijk met de belofte dat we eerst zijn kleren zouden kopen en dat hij dan naar huis mocht trok hem over de streep. Eenmaal in de stad (half tien; lekker rustig) hebben we inderdaad eerst zijn kleren bij elkaar gezocht. Wel raar om voor het eerst voor je zoon niet meer bij de kinderkleding te hoeven zoeken. Hij had nog net tijd voor een colaatje met lekkers, gezellig met zijn allen en toen hebben we hem maar snel op de bus gezet. Gelukkig; hij kan er weer even tegen.